
- Caption: Pasig, 2007. Dapit-hapon.
- Narration: Dito siya lumaki. Ngayon, babalik siya sa maliit na kwarto sa ikalawang palapag — mura, tahimik, at nakaharap sa mga punong narra.
- Narration: Si Lorna, 29. Kakalabas lang niya sa bahay ng asawa niya, dala ang dalawang anak at ang natitirang apat na kahon.

- Mga Anak ni Lorna: Ayan. Lahat na.
- Mga Anak ni Lorna (thinking): Kakayanin namin dito.

- Mommy ni Lorna: Sa'yo na ang kwarto sa taas. Sarili mong ilaw, sarili mong bayad.
- Mga Anak ni Lorna: Opo, Ma.
- Narration: Si Mommy, 56. Dito ang bahay niya — at ang mga patakaran niya.
- Mommy ni Lorna: Basta't walang ingay pag gabi. May pasok ang mga bata.

- Mommy ni Lorna: Hindi ako magtatanong kung bakit ka umalis doon. Dito ka ngayon.
- Mga Anak ni Lorna: Opo, Ma.
- Mommy ni Lorna: Kumain ka muna.

- Mga Anak ni Lorna: Toto. Bunso. Matulog kayong mabuti.
- Narration: Sa baba sila matutulog ngayon, kasama ang lolo't lola. Hindi sa taas.

- Lorna (thinking): Luma lang ang hagdan. Kahoy lang 'yon.

- Narration: Ang kwarto: isang kama, isang silya, isang kabinet, isang bumbilya. At ang bintana — puno ng itim na dahon ng narra.
- Lorna (thinking): Tahimik. Ito ang kailangan namin.

- Narration: Mura ang upa. Malayo sa kalsada. Tahimik.
- Lorna (thinking): Isang gabi lang. Kakayanin ko.

- Narration: Unang gabi.
- Mga Anak ni Lorna (thinking): Pagod na pagod ako. Matulog ka na, Lorna.

- Narration: Walang tunog. Walang ingay. Basta dumarating.
- Narration: Bawat isa, kasinglaki ng dulo ng hinlalaki.

- Narration: Hindi niya nararamdaman. Hindi siya nagigising.

- Narration: Umaga. Dosenang kagat sa binti at braso.
- Mga Anak ni Lorna (thinking): Ilang lamok ba ang kailangan para sa ganito karami?

- Narration: Buong ang screen. Walang butas.
- Narration: Tiningnan niya ito ng dalawang beses.
- Lorna (thinking): Saan galing ang mga kagat?

- Mommy ni Lorna: Alas-nuwebe na. Kanina pang gising ang mga bata.
- Mga Anak ni Lorna: Nagpuyat po ako.
- Mommy ni Lorna: Sa bagong kwarto? Maingay ba?
- Mga Anak ni Lorna: Hindi po. Tahimik.

- Narration: Ikalawang gabi. Ganoon din.

- Lorna (thinking): Lamok lang. Lamok lang 'to.
- Lorna (thinking): Bakit ang bigat ng dibdib ko?

- Narration: Mas marami ngayong umaga. Hanggang sa likod ng tuhod.
- Lorna (thinking): Hindi ko ipapakita kahit kanino.

- Narration: Ikatlong gabi. Wala nang lakas mag-isip.
- Lorna (thinking): Matulog ka na, Lorna. Bukas na lang ang lahat.

- Narration: Wala siyang maalala — ni isang hakbang mula sa kama.
- Lorna (thinking): Sino ang nagpatayo sa akin?

- Caption: Alas-tres ng madaling araw.
- Lorna (thinking): Nasa switch ang kamay ko. Nakabukas ang ilaw.
- Lorna (thinking): Kumalma ka, Lorna. Kumalma ka.

- Narration: Walang tao sa kwarto. Alam niya 'yon.
- Mga Anak ni Lorna (thinking): Pero hindi pa rin bumababa ang tibok ng puso ko.

- Narration: Nakababa ang kumot. Hindi siya bumangon.
- Lorna (thinking): Walang butas ang screen. Walang tao sa ilalim ng kama.

- Narration: Tumigil siya. Pinakinggan ang buong bahay.
- Lorna (thinking): Tulog na silang lahat sa baba. Alam ko.

- Narration: Mula sa hagdan sa ibaba, mabagal ang pag-ungol ng ika-apat na baitang.
- Lorna (thinking): Sino ang umaakyat?
Comments